Strict Standards: Declaration of YtUtils::resize() should be compatible with YTools::resize($image, $width, $height = NULL, $config = Array) in /home/yaqoobi1/public_html/fa/plugins/system/sjcore/core/ytools/ytools.php on line 758
 سایت دفتر امام جمعه شهرستان بجنورد | آیت الله ابوالقاسم یعقوبی - انقلابی های آتش به اختیار

انقلابی های آتش به اختیار

 

باسمه تعالی
مقدمه:
مقام معظم رهبری سهم بزرگی در رشد و گسترش ادبیات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور عزیز ایران اسلامی داشته و دارند. خلق واژه‌ها و آفرینش عنوان‌ها و سرفصل‌های راه گشا، ترکیبات دل‌نشین و زیبا و نام‌گذاری زنجیروار سال‌ها و در یک‌سخن شناساندن هدایت‌ها و هشدارها با شیوایی و شیرین‌ترین قالب‌ها و ترسیم هندسه ارزش‌ها و تکلیف‌ها یکی از برجستگی‌های فرهنگی و فرهیختگی رهبر فرزانه و حکیم انقلاب اسلامی امام خامنه‌ای بشمار می‌رود که برخی از آن عناوین ازاین‌قرار است:
- تهاجم فرهنگی
- شبیخون فرهنگی
- غارت فرهنگی
- ناتوی فرهنگی
- رخنه فرهنگی
- کار و ابتکار
- اسراف عیب ملی
- اقتصاد مقاومتی
- جاهلیت مدرن
- جهاد کبیر
- حیات طیبه
- سبک زندگی اسلامی
- پنجه فولادی و دستکش مخملی
- افسران جنگ نرم
- فرماندهان جنگ نرم
- هسته‌های اندیشه‌ورز
- شستشوی شیشه با دستمال آلوده
- نفوذی‌ها
- عوام و خواص
- فتنه هدفمند
- بصیرت مردم
- تندروی
- کندروی
- و آتش به اختیار
آتش به اختیار، ترکیب و مفهوم پر پیامی است که در ردیف جدیدترین خلاقیت‌ها و ابتکار حکیمانه ایشان به ثبت رسیده است. در این نوشتار به تعریف و توضیح و مستندسازی آن از آیات و روایات و سیره مسلمانان انقلابی خواهیم پرداخت.

• ضرورت تبیین کلیدواژه‌ها در کلام رهبری
این عناوین که مشتی از خروار است و نَمی از یَم، ضرورت پرداخت و تبیین و تحلیل را می‌طلبد. شایسته است پژوهشگران عرصه فرهنگ به‌ویژه حوزه و دانشگاه این کلیدواژه‌های تأثیرگذار بر فرهنگ انقلاب اسلامی و حتی فرهنگ عمومی را برای دیگران تبیین نمایند؛ زیرا چه‌بسا کج اندیشان و منحرفان و بیماردلان، این کلیدواژه‌ها را به‌گونه‌ای که خود می‌پسندند معنا کنند و آن‌ها را از رسالت انتقال پیام اصلی منحرف نمایند.
این هشدار را مقام معظم رهبری نیز خود یادآور شده‌اند:
«توصیه من به تشکل‌های دانشجویی این است که کلیدواژه‌های اساسی و اصلی را درست تبیین کنند.
- نقش مردم در حکومت
- مردم‌سالاری دینی
- مسئله نفی نظام سلطه
- مسئله آزادی
- مسئله عدالت
- مسئله استقلال
جزو کلیدواژه‌های اصلی هستند.
مسئله «2030» از همین قبیل است. این مسئله استقلال است... فرض کنیم در این سند هیچ‌چیز واضح بیّنی هم که مخالف اسلام باشد وجود نداشته باشد ـ که البته وجود دارد ـ حرف من این است که نظام آموزشی کشور نباید بیرون کشور نوشته شود. اینجا ایران است، اینجا یک ملت بزرگ‌اند، نظام آموزشی ما را چهار نفر در یونسکو یا سازمان ملل بنویسند؟!»

• تعریف اصطلاحی آتش به اختیار
هر ترکیبی و هر جمله و کلمه‌ای یک معنای لغوی دارد و یک مفهوم اصطلاحی، واژه و جمله «آتش به اختیار» در اصل اصطلاحی نظامی است به معنای واگذاری مسئولیت و انتخاب به سربازانی که دیده‌بانی می‌دهند و ممکن است به هنگام احساس خطر و هجوم دشمن، فرمانده در کنارش نباشد تا به‌فرمان او دست به ماشه و آتش ببرد و به‌سوی دشمن مهاجم و نفوذی شلیک کند. به این واکنش آنان در حوزه حفاظت و نگهبانی، اصطلاح «آتش به اختیار» اطلاق می‌شود.
در حوزه دفاع از ارزش‌های دینی و اسلامی و پاسداری از معروف‌ها و مقدسات دینی و انقلابی نیز ممکن است صحنه‌هایی پیش آید که باید عکس‌العمل نشان داد و از هویت انقلاب اسلامی و ارزش‌های قرآنی و الهی دفاع کرد که در آن موقعیت فرمان مستقیم از ولی امر را نمی‌توان دریافت کرد؛ اما در انجام تکلیف بر اساس خطوط کلی اندیشه رهبری نیز می‌توان تصمیم گرفت و اقدام کرد. به این حالت دفاعی و تکلیفی هم «آتش به اختیار» گفته می‌شود.
مقام معظم رهبری در اواخر سال گذشته(1395) و اوایل امسال(1396) این اصطلاح را بر ادبیات و فرهنگ عمومی کشور اسلامی افزودند و خود جامع‌ترین و کامل‌ترین تعریف را هم ارائه دادند:
«من به هسته‌های فکری و علمی و جهادی، فکری و فرهنگی در سرتاسر کشور مرتباً می‌گویم، هرکدام مستقل کارکنید و به قول میدان جنگ «آتش به اختیار» ... آتش به اختیار یعنی کار فرهنگی خودجوش و تمیز. آنچه ما گفتیم معنایش این است که در سرتاسر کشور جوان‌ها و صاحبان اندیشه و فکر، صاحبان همت، خودشان با ابتکار، کار را ـ کار فرهنگی را ـ پیش ببرند. منافذ فرهنگی را بشناسند و در مقابل آن‌ها کار انجام بدهند.
آتش به اختیار به معنای بی‌قانونی و فحاشی و طلبکاری مدعیان پوچ اندیش و مدیون کردن جریان انقلابی کشور نیست.
نیروهای انقلابی بیش از همه باید مراقب نظم کشور، مراقب آرامش کشور، مراقب عدم سوءاستفاده دشمنان از وضعیت کشور و مراقب حفظ قوانین باشند. این مراقبت‌ها در درجه اول متوجه نیروهای انقلاب است که دلسوزند، علاقه‌مندند و مایل‌اند که کشور به سمت هدف‌های خود حرکت کند.
ازجمله کارهای مهم، کارهای فرهنگی است. ما خُلَل و فُرَج فرهنگی زیاد داریم. جاهایی که نفوذ گاه دشمن است ازلحاظ فرهنگی بسیار است، این را هم مجموعه‌های مسئولان دولتی، هم مجموعه‌های گسترده عظیم مردمی موظف‌اند که انجام بدهند.»
عصاره و گزیده تعریفی که مقام معظم رهبری از «آتش به اختیار» بیان فرمودند را می‌توان در دو بخش به شکل ذیل ترسیم کرد:

 

• جهات و ملاحظات وجودی:
- شناسایی خُلَل و فُرَج فرهنگی و منافذ فرهنگی (رخنه‌های فرهنگی)
- انجام کارهای فرهنگی خودجوش و تمیز
- به میدان آمدن جوانان، صاحبان اندیشه و صاحبان همت و ابتکار
- اقدام به این کارها در چهارچوب نظم و قانون مداری توسط نیروهای انقلابی
- کار مستقل کردن (منتظر نماندن)
- هسته‌های فکری و علمی و جهادی تشکیل دادن

• ملاحظات سلبی:
- پرهیز از بی‌قانونی
- دوری جستن از فحاشی
- طلبکار نکردن مدعیان پوچ اندیش
- مدیون نکردن جریان‌های انقلابی کشور
- سوژه به دست سوءاستفاده کنندگان ندادن
آنچه آورده‌ایم تعریفی جامع و کامل از این اصطلاح نوظهور «آتش به اختیار» بود که در بیانات رهبر انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله امام خامنه‌ای در دیدار جوانا و نیز در خطبه‌های عید فطر تبیین شده است.
امام راحل (ره) نیز خطاب به جوانان در 9 آبان 1358 چهار روز مانده به روز 13 آبان، روز تسخیر لانه جاسوسی به همین مضمون سخنانی ایراد فرمودند:
«ای جوان‌هایی که در مقابل توپ و تانک رفتید و ای خواهرهایی که جوانان خود را ازدست‌داده‌اید ... حفظ کنید خودتان را، نهضت خودتان را حفظ کنید، ننشینید دیگران برای شما کار کنند، این‌ها برای شما کاری نمی‌کنند.»
این سخنان به‌منزله دستور کاری مستقل به جوانان بود که منتظر دولت موقت آن‌وقت نباشند و خود، خودجوش و «آتش به اختیار» کاری کنند که نهضت دچار انحراف و تحریف نشود و جاسوسانی که در سفارتخانه نفوذ و لانه کرده‌اند، مانند خوره انقلاب اسلامی را از درون نابود نسازند.
بازتاب سخنان انقلابی امام خمینی (ره) جریان انقلاب «تسخیر لانه جاسوسی» را به وجود آورد که به فرموده امام (ره) «از انقلاب اول بزرگ‌تر بود.»
و چه زیباست مُهر تأییدی که بنیان‌گذار جمهوری اسلامی بر کار جوانان آن روز زدند:
«شما می‌بیند که الآن مرکز فساد آمریکا را جوان‌ها رفته‌اند گرفته‌اند و آمریکایی‌هایی هم که آنجا بودند گرفتند و آن لانه فساد را به دست آوردند و آمریکا هم هیچ غلطی نمی‌تواند بکند.»

• آتش به اختیار تندروی ممدوح
در رابطه با مرزشناسی واژه‌ها و تعریف و تبیین آن‌ها سوگمندانه برخی آگاهانه یا ناآگاهانه به تحریف مفاهیم و واژه‌ها پرداخته و بر این اساس رفتارها و مواضع افراد را زیر سؤال می‌برند و گاهی می‌تازند و گردوغبار ایجاد می‌کنند. برچسب‌های نامناسب می‌دهند و درنتیجه جامعه را به تقسیم‌ها و بخش‌های دوگانه و چندگانه گرفتار می‌سازند.
ازجمله این حرکت نازیبا در دنیای واژه‌ها و کلیدواژه‌ها، باید از واژه و اصطلاح «تندرو و کندرو و معتدل» یادکرد.
در نگاه آنان تندرو یعنی کسی که مرزهای قانونی را درمی‌نوردد و به هیچ قانونی پایبند نیست و در هیچ چهارچوب نمی‌گنجد و بالاخره خودمختار و خودسر فکر می‌کند و آن فکر و نقشه‌اش را عملیاتی می‌سازد!
«کندرو» هم یعنی آنکه از قافله عقب‌افتاده و به مقصد نمی‌رسد.
«معتدل» یعنی آن‌که بین آن دو مشی و مرامی برگزیده و مسیری که هر دو جانب را گرفته پیش می‌رود.
در معارف دینی و آموزه‌های نبوی و علوی و ولوی، این برداشت، برداشتی نادرست و ناتمام است. امیر بیان امام علی (ع) می‌فرماید:
«سَاعٍ سَرِيعٌ نَجَا وَ طَالِبٌ بَطِي‏ءٌ رَجَا وَ مُقَصِّرٌ فِي النَّارِ هَوَى الْيَمِينُ وَ الشِّمَالُ مَضَلَّةٌ وَ الطَّرِيقُ الْوُسْطَى هِيَ الْجَادَّةُ عَلَيْهَا بَاقِي الْكِتَابِ وَ آثَارُ النُّبُوَّةِ وَ مِنْهَا مَنْفَذُ السُّنَّةِ وَ إِلَيْهَا مَصِيرُ الْعَاقِبَةِ»
آن‌ها که تندرواند و با سرعت به‌پیش می‌روند اهل نجات‌اند و آنان که کندروند امیدوار می‌زیند و آن‌ها که در انجام تکالیف کوتاهی می‌ورزند گرفتار آتش‌اند. چپ و راست گمراهی است و راه میانه جاده واقعی است که تداوم قران و آثار نبوت بر آن استوار است و گذرگاه سنت و عاقبت نیک به آن منتهی می‌گردد.
در این بیان جامع و همه سو نگر مولا علی (ع) نه‌تنها از تندروها و آنان که در کارهای خیر و انقلابی از دیگران گوی سبقت ربوده‌اند، مذمت نشده بلکه آن‌ها را اهل نجات نامیده است و کندروها را نیز امیدوار به آینده توصیف نموده است و آنان که در انجام تکالیف الهی توجیهات غیر وجیه می‌آورند و به اماواگرها متوسل می‌شوند را اهل آتش و عذاب معرفی کرده است. سپس راه راست را همان (صراط مستقیم) نامیده است که البته عده‌ای در این راه در شمار سارعین و سابقین قرار دارند که طبیعتاً از امتیاز و ارزش ویژه‌ای نیز برخوردارند (السابقون السابقون اولئک المقربون)
مقام معظم رهبری در این زمینه روشنگری‌های راهگشایی دارند که به آن اشارت می‌کنیم:
«کسانی که در داخل این تعابیر را به‌کار می‌برند باید معارف اسلامی را به‌دقت مطالعه کنند زیرا در اسلام، چنین تقسیم‌بندی وجود ندارد و میانه و وسط، به معنای «راه مستقیم» است، بنابراین در مقابل راه میانه، تندروی قرار ندارد، بلکه منحرفین از صراط مستقیم قرار دارند. در مسیر مستقیم ممکن است عده‌ای تندتر بروند و عده‌ای هم کندتر که این اشکالی ندارد. در ادبیات سیاسی بیگانه، به داعش نیز تندرو می‌گویند در حالی‌که داعش منحرف از اسلام، قرآن و صراط مستقیم است.»
• حوزه‌های آتش به اختیار:
شناخت حوزه‌های آتش به اختیار می‌تواند گستره کار و اهمیت آن و نیز اولویت‌های انقلابیون را در تداوم انقلاب اسلامی ترسیم نماید و تکلیف آنان را نسبت به انجام‌وظیفه و اقدام عملی در حوزه تکلیف دینی مشخص نماید.
در این حوزه‌ها ـ که خواهیم گفت ـ حضور میدانی مؤمنان به‌ویژه جوانان می‌تواند تأثیرگذار و سرنوشت‌ساز باشد. نصیحت و خیرخواهی، تبیین و تفسیر و تحلیل درست از رخدادها و پدیده‌های اجتماعی کلید حل بسیاری از ریزش‌ها و آسیب‌ها و گرایش‌های منفی خواهد بود.
1- منافذ و رخنه‌های فرهنگی
یکی از آسیب‌هایی که ممکن است از بیرون هدایت شود و از درون سربازگیری نماید و به‌نظام اسلامی صدمه و لطمه وارد کند، جریان «نفوذ» است.
نفوذ دو گونه ممکن است انجام گیرد: فردی و اجتماعی، نفوذ جریانی خطرناک‌تر و حوزه تخریبش بیشتر است، ازاین‌رو باید راه‌های ورودی و نفوذی را که معمولاً با‌ نفاق همراه است را شناسایی و آن را سد نموده و راه را بر نامحرمان و بیگانگان بست.
امام صادق (ع) در رأس این وظیفه و تکلیف، عالمان دینی را (به‌عنوان دیده‌بانان امین دینی و دیانت مردمان) مسئول و مورد خطاب قرار داده‌اند:
«عُلَماءُ شيعَتِنا مُرابِطونَ فِي الثَّغرِ الّذي يَلي إبليسَ و عَفاريتَهُ، يَمنَعونَهُم عَنِ الخُروجِ عَلى ضُعَفاءِ شيعَتِنا و عَن أن يَتَسَلَّطَ عَلَيهِم إبليس.»
دانشمندان طرفدار اهل‌بیت (ع) باید دیده‌بانی کنند راه‌های ورودی شیطان‌های بزرگ (ابلیس) و ایادی و دستیاران او را تا بر فرهنگ شیعه مسلط نشوند و افکار افراد ضعیف و ناتوان فکری و فرهنگی را مورد تاخت‌وتاز قرار ندهند.
در این بیان نورانی به گونه روشن، جلوگیری از نفوذ دشمنان و مانع ایجاد کردن در مسیر تهاجم آنان یک تکلیف اصیل و مهم و اهم بیان‌شده است.
هرکس درد دین دارد و غیرت دینی در وجودش و در رگ‌هایش درحرکت است، باید به این فرمایش امام صادق (ع) و رئیس مذهب، لبیک گوید و پاسخ جانانه بدهد در این زمینه منتظر این و آن نباشند و آتش به اختیار عمل کنند.
2- رخوت‌های خودی
در درون جبهه حق ممکن است سستی‌ها و تنبلی و تن‌پروری‌هایی رخ دهد که پدیده نامبارک «رخوت» در عمل و گرایش‌ها رخ نماید و این آسیبی بزرگ و نابخشودنی در جبهه حق و مقاومت است. درزمانی که دشمن با تمام توان می‌خواهد در سدّ فولادین ملت اسلام نفوذ و موانع ورودش را از جلو راه بردارد و به داخل دژ مستحکم نظام اسلامی راه یابد، طرفداران انقلاب و خودی‌ها نباید گرفتار مسائل حاشیه‌ای شوند و سرگرم مسائل و موضوعات دست چندم گردند، بلکه باید با الهام گرفتن از رهنمودها و راهنمایی‌های رهبری نظام اسلامی رخوت‌ها را به قوت و شدّت بدل سازند و ستبری و «غلظه» بودن جامعه ایمانی را به رخ دشمنان بکشند تا هوس حمله و هجمه به این دیار شهیدان و آرمان‌های آنان را از سر به درکنند. به این هشدارهای قرانی و هدایت‌های آن توجه کنیم:
الف: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا قاتِلُوا الَّذينَ يَلونَكُم مِنَ الكُفّارِ وَليَجِدوا فيكُم غِلظَه»
ای مؤمنان مبارزه کنید با دشمنان کافر نزدیک و باید در این زمینه «غلظت» و ستبری و استواری خود را به منصه ظهور برسانید.
قرآن مجید سه عامل را در شکست جنگ احد برجسته کرده است که ممکن است آن عوامل در زمان و نظام ما نیز تکرار شود:
«وَ لَقَدْ صَدَقَکُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتَّي إِذا فَشِلْتُمْ وَ تَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَ عَصَيْتُمْ ...»
خداوند به وعده‌هایش وفا کرد و شما در آغاز به اذن او بر دشمن فائق آمدید ولی (شکست ازآنجا شکل گرفت که) سست شدید و اختلاف و تنازع در بین شما ایجاد شد و فرمان (ولی و فرمانده) را به زمین نهاده و دنبال دنیایتان افتادید.
در این آیه کریمه، به یکی از این آفت ها و آسیب های بزرگی که ممکن است جبهه حق و ولایت مدار را از درون گرفتار شکست کند و سپس در بیرون نیز طعم تلخ شکست‌ها را تجربه کند، «سستی و رخوت و فَشَل و کَسَل» اشاره شده است.
و نیز در آیه دیگر عوامل سقوط از اوج عزتمندی امت اسلام را این‌گونه گوشزد نموده است:
«وَ أَطيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ ريحُکُمْ ...»
(ای مؤمنان) از خدا و پیامبرش فرمان ببرید و گرفتار درگیری در درون جبهه حق نشوید که سست می‌شوید (همه آنچه دارید را) از دست خواهید داد (و هیبت و صولت شما از میان خواهد رفت)
3- رجعت‌ها و ریزش‌ها
یکی دیگر از میدان‌ها و حوزه‌هایی که باید انقلابیون نقش‌آفرینی کنند و اهل اقدام و عمل آتش به اختیار باشند، آن مواردی است که برخی از مجاهدان فی سبیل الله به هر دلیلی از انقلابی ماندن پشیمان شده‌اند و گرفتار رجعت و ریزش گردیده و زندگی روزمرگی و رفاه اقتصادی را بر روحیه جهادی و فلاح معنوی ترجیح داده و مشغول زندگی عادی شده‌اند و کاری به کار انقلاب ندارند و گاهی در مسیر متقابل با انقلاب نیز قرار می‌گیرند.
قرآن به این دسته از مسلمانان نادم و واپس‌گرا می‌گوید:
«وَ مَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ ...»
محمد رسول خدا (ص)، پیامبری بیش نیست؛ مانند دیگر پیامبران که آمدند و رفتند. آیا اگر رحلت کرد و یا کشته شد شما (مسلمانان) به عقب برمی‌گردید و از جهاد و مجاهدت خویش پشیمان می‌شوید.
این‌گونه کسان را نباید به حال خود رها کرد، باید با آنان تعامل و ارتباط گرفت و پای درد دل آنان نشست، به حرف‌های آنان گوش فراداد و آرام‌آرام، آتش به اختیار آن‌ها را به ریل انقلاب اسلامی بازگرداند.
این حوزه مهمی است. این‌گونه افراد دل‌شکستگان انقلاب به شمار می‌روند و با ورشکستگان انقلاب فرق دارند، هنر آن است که این فرزندان کوشای انقلاب را دومرتبه به دامن انقلاب و نظام اسلامی برگردانیم.
• آتش به اختیار در عصر معصومین (ع)
با اندک نگاهی به تاریخ اسلام ناب محمدی (ص) ردپای انقلابیون آتش به اختیار را می‌توان یافت و از مشی و حرکت آنان در این زمان الهام گرفت.
ابوذر غفاری یکی از آن صدها انسان آتش به اختیاری است که این ويژگی برجسته را در جای‌جای تاریخ اسلام از خود به یادگار گذاشته است.
از آغازین روزهایی که اسلام را اختیار کرد، آتش به اختیار بود تا واپسین روزهای عمر وزندگی، در فضای مکه ـ که هنوز خفقان حاکم بود و زرداران و زورگویان برای خود و بت‌های خود حریم ويژه قائل بودند ـ فریاد اباذر در تلاوت آیات قرآن آن حریم را شکست و ناامن کرد. او را کتک زدند و آزار دادند ولی آتش به اختیار کار خود را کرد و فضای مکه را از تک‌صدایی بت‌پرستان بیرون آورد و صدای توحید را بر آن فضا طنین افکند.
هنگامی‌که به مدینه هجرت کرد و پیرامون حلقه ولایت پروانه‌وار ‌می‌گشت نیز همان قاطعیت و صراحت انقلابی و جهادی را داشت و در برابر زراندوزان و دنیاپرستان فریاد می‌کشید.
«وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ»
و آنان که طلا و نقره اندوخته می‌کنند و درراه خدا انفاق نمی‌کنند، پس مژده باد به آنان عذاب دردناک (الهی).
آنان که در حال و هوای خلافت و ریاست می‌زیستند، تاب و تحمل انتقادها و اعتراض‌های به‌حق و بی‌پرده او را نداشتند. او باروحیه انقلابی و آتش به اختیار، آرامش ریاست خواهان و مقام‌پرستان را سلب کره بود. ازاین‌رو نقشه تبعید او از مرکز خلافت را پیاده کردند و او را به «ربذه»، بیابانی دوردست از آبادی به تبعیدگاه فرستادند. بخشنامه صادر کردند که کسی حق ندارد به بدرقه او برود؛ اما امام علی (ع) و فرزندانش با بی‌اعتنایی به این بخشنامه، از او بدرقه جانانه و درعین‌حال غریبانه به عمل آوردند.
و این کلمات نورانی از آن امام مظلوم مقتدر در تأیید و تمجید از انقلابی آتش به اختیار ولایت، در تاریخ به یادگار ماند:
«یا أباذر انک غضبت لله فارج من غضبت له أن القوم خافوک علی دنیاهم و خفتهم علی دینک، فاترک فی أیدیهم ما خافوک علیه و اهرب منهم بما خفتهم علیه. فما احوجهم الی ما منعتهم و ما اغناک عما منعوک؛ و ستعلم من الرابح غداً و الاکثر حسداً...»
ای اباذر! همانا تو برای خدا به خشم آمدی، پس امید به کسی داشته باش که به خاطر او غضبناک شدی، این مردم برای دنیای خود از تو ترسیدند و تو بر دین خویش از آنان ترسیدی، پس دنیا را که به خاطر آن از تو ترسیدند به خودشان واگذار و با دین خود که برای آن ترسیدی از این مردم بگریز. این دنیاپرستان چه محتاج‌اند به آنچه تو آنان را از آن ترساندی و چه بی‌نیازی ازآنچه آنان تو را منع کردند و به‌زودی خواهی یافت که چه کسی فردا سود می‌برد و چه کسی بر او بیشتر حسد می‌ورزد.
با این بیانات نورانی و انقلابی و منطقی اباذر را بدرقه کردند و این سرباز فداکار ولایت، تنهای تنها به‌سوی صحرای ربذه حرکت کرد و در همان‌جا پس از مدتی مظلومانه جان داد و از دست نابخردان نااهل و نامحرم راحت شد و به اولیای خویش پیوست و این سخن پیامبر(ص) به وقوع پیوست که فرمود: «خدا رحمت کند اباذر را تنها می رود، تنها می میرد و تنها محشور می شود.»
• جابر آتش به اختیار
جابر بن عبدالله انصاری، فرزند شهید و خود مجاهد و هم‌سنگر مولا علی (ع) در کنار پیغمبر (ص) و در برابر مشرکان و یهودیان عنود آن روز، روحیه‌ای داشت سرشار از غیرت دینی و ولایی، پیامبر (ص) او را دوست می‌داشت و از اصحاب ويژه آن حضرت بشمار می‌رفت. گفتگوهای خصوصی و خانوادگی پیامبر (ص) با او در تاریخ اسلام به یادگار مانده است.
او افتخاراتی در پرونده خود دارد که منحصربه‌فرد است، ازجمله:
الف: حامل سلام ويژه پیامبر (ص) به امام محمدباقر (ع) بود.
ب: نخستین زائر کوی دوست در کنار قبر امام حسین (ع) بود.
پس از رحلت جان‌سوز پیامبر (ص)، در فضای غربت مدینه و تنهایی امام علی (ع)، ازجمله یاران اندکی بود که از حق مسلم امام زمانش دفاع کرد و بی‌پرده و آشکارا موضع انقلابی خود را اعلام کرد:
«إنَّ عَلِیّاً خَیر البَشَر فَمَن أبَی فَقَد کَفَر»
علی (ع) بهترین است (و برای گزینه ولایت نظیر ندارد) هرکه این حقیقت را نپذیرد کافر است.
مقصود از «کَفَر»، یا معنای لغوی آن است، یعنی پوشاندن حق و حقیقت و یا معنای اخلاقی آن است، یعنی ناسپاسی و قدرشناسی و یا معنای اصطلاحی آن است، یعنی از چهارچوب اسلام خارج‌شده و به مرحله ارتداد راه‌یافته است.
همین جابر در کوچه‌های مدینه برای امام علی (ع) سربازگیری می‌کرد و با شعارها و سخنان تربیتی و اخلاقی از مردم چنین می‌خواست:
«اَدّبُوا اَولادَکُم بِحُبِّ عَلِیِ بنِ اَبِی طالب»
مردم فرزندانتان را بامحبت علی (ع) تربیت کنید.
این سرباز خالص و بی‌ادعای مولا، شبانه به خانه‌های انصار می‌رفت و حادثه غدیر را یادآوری می‌کرد تا غفلت‌ها و بی‌تفاوتی‌ها را از بین ببرد. آری بزرگ‌مرد سرباز آتش به اختیار دیگر مولا بود که عمری پربار ازلحاظ علمی و پر پیمانه از معنویت و مجاهدت را در مسیر رسالت و ولایت سپری کرد و توفیق حضور در محضر هفت معصوم را پیدا نمود.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

جستجو

مناسبت‌ها

bazar.jpg

سایت های مرتبط

سایت رهبری

سایت امام خمینی(ره)

شورای سیساستگذاری ائمه جمعه

سایت دولت